Verblijven in Spanje

1. Algemeen
2. Wat zijn de wettelijke vereisten?
3. De situatie met kattenkolonies

1. Algemeen

In Spanje worden jaarlijks zo’n 300.000 huisdieren achtergelaten en velen van hen zwerven op straat, constant op zoek naar voedsel, schoon proper water en onderdak. Hoewel dierenasiels er veel opnemen, blijft het aantal dakloze honden en katten verbijsterend. De laatste statistieken tonen aan dat 800.000 honden ‘alleen’ leven en de TNR-programma’s om zwerfkatten te vangen, te castreren en weer vrij te laten, hebben amper 2% bereikt van de geschatte totale zwerfkattenpopulatie, die in de honderdduizenden loopt.

Nu de strengste wintermaanden in aantocht zijn, maken veel mensen zich zorgen over deze verwaarloosde dieren die door hun straten en buurten zwerven. De meest voorkomende problemen die ze opleveren”, legt een dierenarts uit zijn luchtwegaandoeningen (zoals tracheïtis, bronchitis of longontsteking), huidproblemen (door de woekering van schimmels en bacteriën veroorzaakt door een te hoge luchtvochtigheid), geïnfecteerde wonden (doordat ze vies worden van modder en vervuild water) en spijsverteringsstoornissen veroorzaakt door het eten en drinken van stilstaand water of bedorven voedsel.

Dit alles, samen met de woekering van externe parasieten zoals vlooien en teken, leidt tot overduidelijke symptomen zoals “constant krabben, haaruitval, kale plekken, trillingen, hoesten, niezen, ademhalingsproblemen, diarree, braken en zelfs een gezwollen buik.

Is het dan verstandig om zelf het initiatief te nemen en die hond of kat waar we zo’n medelijden mee hebben, in huis te nemen?

2. Wat zijn de wettelijke vereisten?

Voor de dierenarts is het niet zo eenvoudig: “Om te beginnen kan zo’n dier rusteloosheid en agressie vertonen. De beste manier om dat te doen, is contact opnemen met een dierenarts of dierenasiel, aangezien elk geval een specifieke aanpak en protocol vereist. Een dier in huis nemen terwijl we niet de wettelijke voogd zijn en het dier niet gewend is aan onze aanwezigheid, kan een zeer prijzenswaardige beslissing zijn tijdens periodes van regen en extreem weer, maar we moeten voorzichtig zijn.

Mocht het dierenasiel of de bevoegde instantie ermee instemmen dat u tijdelijk als pleeggezin optreedt, dan benadrukt de dierenarts hoe belangrijk het is om goed geïnformeerd te zijn om te voorkomen dat het dier zelf, uzelf of de dieren die al in uw huis wonen, gevaar lopen.

Dit houdt in dat u een zeer rustige ruimte creëert, vrij van elke vorm van bedreiging, met voer, een geschikte temperatuur en constante toegang tot drinkwater. U kunt ook helpen om zo’n ruimte buiten te creëren als het dier geen menselijk contact accepteert.

Zodra het risico op slecht weer voorbij is, dient u opnieuw contact op te nemen met het asiel om de adoptieprocedure te starten of het dier terug te brengen naar de plek waar u het gevonden heeft, altijd onder toezicht en goedkeuring van de bevoegde autoriteiten.

Wees ook voorzichtig met het improviseren bij het bouwen van een schuilplaats in de open lucht met materialen zoals karton of dekens, omdat deze gemakkelijk doorweekt raken en al het water dat het dier achterlaat, verontreinigen.

Bovendien, en misschien nog wel voor de hand liggender, wordt het ten zeerste afgeraden om medicijnen toe te dienen aan een zwerfdier zonder toezicht van een dierenarts. De dierenarts omschrijft dit als “zeer gevaarlijk als je het gewicht, de leeftijd of de algemene gezondheidstoestand van de hond of kat niet kent”.

3. De situatie met kattenkolonies

Kattenkolonies, dat wil zeggen groepen katten die vrij of enigszins vrij leven zonder een bekende verzorger of eigenaar, worden steeds talrijker. Dit geldt ook voor het aantal vrijwilligers dat bereid is om ze te beheren, na hiervoor hulp te hebben gevraagd aan de gemeente. Wet 7/2023 ter bescherming van dierenrechten en dierenwelzijn vereist namelijk dat gemeenten deze documenteren en registreren.

Dus, welke praktische maatregelen moeten de lokale bevolking en vrijwilligers nemen om het welzijn van deze kolonies te waarborgen wanneer het weer verslechtert?

De dierenarts raadt aan om “schuilplaatsen te plaatsen die bestand zijn tegen regen en wind en die vanuit het oogpunt van een kat een veilige plek bieden. Dat wil zeggen, met verschillende ‘schuilplaatsen’ op hoogte met meerdere ontsnappingsroutes, want een hoge plek is essentieel voor het veiligheidsgevoel van alle katten.”

Wat betreft het voeren adviseert de dierenarts om “voorrang te geven aan droogvoer, omdat het van nature lage vochtgehalte ervoor zorgt dat het veel langzamer bederft dan natvoer. Probeer ook elke dag op dezelfde tijd en plaats voer aan te bieden, zodat ze wennen aan de nabijheid van mensen en aan die voerroutine.”

Daarnaast is het belangrijk om hun rustplaatsen en hun voer- en waterbakken schoon te houden. “Ververs het water en verwijder restjes voer zo vaak mogelijk. Deze voer- en schoonmaaktijden zijn perfect om de dieren nauwlettend te observeren en eventuele ziekteverschijnselen op te sporen.”

Bij het kiezen van bepaalde voedingsmiddelen boven andere, moet u uiteindelijk kiezen voor die voedingsmiddelen “die prioriteit geven aan eiwitten, vetzuren (bijvoorbeeld omega-3 en omega-6), mineralen (zoals zink) en vitaminen (zoals vitamine A).

In extreme klimaten kunnen namelijk zowel de energiedichtheid van het voedsel als de bijdrage aan essentiële aminozuren de doorslag geven.